ADHD en ADD

De ene persoon is wat drukker dan de ander. Sommige mensen hebben echter zoveel last van normale prikkels dat ze zich moeilijk kunnen concentreren en moeite hebben om activiteiten te voltooien. Ook ervaren zij emoties heftiger dan anderen, in dit geval kan er sprake zijn van ADHD of ADD. Hoe herken je dit, wat voor behandelingen zijn er en krijg je deze vergoed? Je leest het op deze pagina.

Symptomen

In het handboek voor psychische aandoeningen is ADHD sinds de jaren tachtig opgenomen. Sinds 2000 is ADD als variant hierbij geplaatst, ADD is dus een vorm van ADHD. De afkorting ADHD staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder. De Nederlandse vertaling hiervoor is aandachtsdeficiëntie- en hyperactiviteitsstoornis.

ADHD is een neurobiologische ontwikkelingsstoornis, waarvan de oorzaak nog steeds niet volledig is achterhaald. Wel weet men dat de achtergrond deels genetisch is bepaald. Daarnaast verloopt bij ADHD-patiënten de hersenactiviteit anders dan bij mensen die deze stoornis niet hebben. Kort gezegd uit zich dit in:

  • Een concentratiegebrek.
  • Lichamelijke en innerlijke onrust.
  • Het constant reageren op prikkels.
  • Emoties worden heftig ervaren.

Verschillen ADHD en ADD

Personenen met ADHD en ADD ervaren vaak dezelfde klachten, toch worden de klachten anders geuit. Ook zijn er enkele verschillen te benoemen tussen de twee aandoeningen:

  • Bij personen met ADHD uit de onrust zich vaak door veel bewegingen. Personen met ADD ervaren vaak voornamelijk een innerlijke onrust.
  • Mensen met ADD kunnen zich vaak zeer goed concentreren op zaken die ze interessant vinden, op zaken waarin ze geen interesse hebben lukt hen dit niet.
  • Mensen met ADD zijn eerder dromers, terwijl mensen met ADHD doeners zijn.

Behandeling

Wanneer je vermoedt dat je ADHD of ADD hebt kun je het beste naar je huisarts gaan. Deze zal je waarschijnlijk naar een psycholoog of psychiater doorverwijzen. Het vaststellen van een dergelijke diagnose is doorgaans niet eenvoudig. Meestal openbaren de klachten van ADHD zich al in de kinderjaren, ADD wordt vaak pas later ontdekt omdat mensen die dit hebben eerder naar binnen keren dan naar buiten. Hierdoor worden hun klachten vaak pas later opgemerkt en trekt de patiënt zelf pas later aan de bel.

De behandeling bij ADHD en ADD bestaat uit vaak uit medicatie en therapie. Niet iedereen wil medicatie gebruiken. De medicijnen genezen namelijk niet, ze onderdrukken alleen de klachten. Uit welke onderdelen jouw behandeling bestaat, hangt af van je persoonlijke situatie en behandeltraject. De behandeling duurt vaak een aantal maanden. Over het algemeen kunnen mensen na het traject beter omgaan met hun stoornis, ADHD en ADD zijn nog niet te genezen, wel ervaren sommige mensen dat wanneer ze ouder worden de klachten verminderen.

Vergoeding

Medicijnen moeten altijd voorgeschreven zijn door een arts om voor een vergoeding in aanmerking te komen. Voor de vergoeding van de voorgeschreven medicijnen geldt als richtlijn het Geneesmiddelen Vergoeding Systeem (GVS). Medicijnen die hierin vallen worden helemaal of gedeeltelijk vergoed door de zorgverzekering. Soms zul je wel een eigen bijdrage moeten betalen.

Word je doorverwezen naar een therapeut, dan wordt dit met een verwijsbrief van je huisarts volledig door je zorgverzekeraar vergoed. Het kan wel zijn dat je verzekeraar werkt met zogenaamde gecontracteerde zorgverleners. Dit houdt in dat je alleen bij deze zorgverleners de behandeling volledig vergoed krijgt. Kies je voor een andere behandelaar? Let dan op, het kan dan zijn dat je de behandeling slechts gedeeltelijk vergoed krijgt.